Historia
Garść wspomnień.
W dawnych czasach inaczej niż obecnie wygladał nadzór nad lasami. Tak opisuje to Józef Borzyszkowski w "Monografii Dziemiany-Lipusz":
"Opiekę nad lasami sprawowali leśni.Zaliczali się oni do służby starościńskiej i otrzymywali rocznie wynagrodzenie najczęściej w naturze. W roku 1664 w starostwie kościerskim było trzech, a od 1686 roku dwóch takich leśnych. Składali oni starostom specjalną przysięgę, której rota zachowała się do naszych czasów. Obiecywali oni posłuszeństwo "tak we dnie jak i w nocy". Mieli też "borów, lasów, chrostów, jezior, granic wiernie i pilnie doglądać /.../ i cokolwiek by się przeciwnego albo gwałtownego lub szkodliwego tak w borach, lasach i jeziorach, granicach stało, wiernie donosić i bronić". Ich obowiązkiem było nie tylko zapobieganie nielegalnym wycinkom i kradzieżom drzewa, ale też pilnowanie, by nie palono w lesie ognisk. Przyłapanym na nielegalnych wycinkach mieli zabierać siekiery i oddawać podstarościemu kościerskiemu, u którego trzeba je było wykupić za znaczną sumę. Leśnym przy wykonywaniu obowiązków mieli pomagać specjalnie zaprzysiężeni chłopi z poszczególnych wsi starostwa."
Dawne czasy.
Nie natrafiłem niestety w żadnej dostępnej mi publikacji na ślad umożliwiający ustalenie daty powstania leśnictwa Głuchy Bór. Jedyny dowód pozwalający określić z dość dużą dokładnością czas budowy leśniczówki znalazłem podczas jej remontu w listopadzie 1999 roku. Otóż wymieniając okna (te same od początku istnienia budynku) w kancelarii znalazłem podłożoną gazetę "Berliner Morgen Zeitung". Była mocno zniszczona, lecz można na niej odczytać datę jej wydania: mittwoch 15. Juli 1896r.
Okres międzywojenny i II wojna światowa.
Pewne fakty uzyskałem z ustnej relacji dr inż. Stanisława Kinelskiego. Otóż od jesieni 1936 do 3.05.1943 roku leśniczym w Głuchym Borze był jego ojciec, który w okresie drugiej wojny światowej był aktywnym członkiem organizacji "Gryf Pomorski", a od roku 1941 do 3.05.1943 pełniący funkcję zastępcy komendanta gminy Dziemiany. Natomiast kobiety były w "Gryfie" zorganizowane w specjalnej sekcji "Przedświt". Na terenie gminy Dziemiany taką sekcją kierowała żona leśniczego - Maria Kinelska. Aresztowana 3.05.1943 r., zmarła w wyniku tortur odniesionych w śledztwie. Tak więc leśniczówka odgrywała ważną rolę w walce z hitlerowskim najeźdźcą, a jej mieszkańcy nie szczędząc własnego życia czynnie walczyli z okupantem.
Historia nadleśnictwa Lipusz.
Na podstawie artykułu ks. Władysława Szulista z dwumięsięcznika "Naji Góchë".
Zachowane archiwalia w Nadleśnictwie Lipusz wskazują na jego istnienie już w 1902 roku, a obiekty wnoszono jeszcze w 1905 roku.
Do 15.2.1922 roku pisma nadleśnictwa Lipusz i Sulęczyno były kierowane do dyrekcji lasów państwowych w Gdańsku, a od 28.2.1923 roku do Torunia. Nadleśnictwo Sulęczyno w 1923 roku obejmowało leśnictwa: Sulęczyno, Glinowo, Suminy, Zdunowice, Parchowo, Chośnicę i Kamionkę; a Lipusz: Dunajki, Płociczno, Płocice, Zdroje, Karpno, Głuchy Bór, Borsztal i Dywan. W 1932 roku wiemy, że w Żółnie był już gajowy. W okresie międzywojennym nie nastąpiły zmiany obszarowe i podporządkowania tych leśnictw, o czym zaświadcza wydany w 1933 roku almanach leśny wymieniający m.in. zarówno Sulęczyno jak i Lipusz.
